ZDOBYTY!!
Ekipa szczęśliwie wróciła do Polski.

Kaukaz (pasmo górskie)
Kaukaz (nazywany także Wielkim Kaukazem) - pasmo górskie w zachodniej Azji pomiędzy Morzem Czarnym i Morzem Kaspijskim. Leży na terenie Rosji, Azerbejdżanu i Gruzji. Długość wynosi około 1500 km, szerokość wynosi 110-180 km. Powierzchnia około 440 tys. km?.
Kaukaz dzieli się na:
? Kaukaz Zachodni - najwyższy szczyt: Dombaj Ulgen o wysokości 4047 m n.p.m.
? Kaukaz Środkowy - najwyższe szczyty: Elbrus o wysokości 5633 m n.p.m., Dych-Tau - 5203 m n.p.m., Kazbek - 5047 m n.p.m.
? Kaukaz Wschodni - najwyższy szczyt: ''Tebulosmta o wysokości 4494 m n.p.m.
Kaukaz jest fałdowym górotworem alpejskim o skomplikowanej budowie geologicznej. Część środkową tworzą krystaliczne skały prekambryjskie i paleozoiczne (głównie osadowe), pozostały obszar zbudowany jest z mezozoicznych łupków, piaskowców, wapieni i skał wulkanicznych. Najwyższe szczyty są stożkami wygasłych wulkanów. Występują tu trzęsienia ziemi.
Kaukaz tworzy zwarty, wysokogórski łańcuch z poprzecznymi grzbietami, pomiędzy którymi leżą liczne doliny i kotliny. Ku północy rozciąga się tzw. Przedkaukazie, którego zachodnia część to Nizina Kubańska, środkowa część to Wyżyna Stawropolska i Równina Groznieńska, zachodnia część to południowy fragment Niziny Nadkaspijskiej. Zbocza południowe Kaukazu opadają stromo, na zachodzie - do Niziny Kolchidzkiej, w środkowej części - do szeregu wyżyn i kotlin, na wschodzie - do Niziny Kurańskiej, od południa ograniczone Małym Kaukazem.
Na Kaukazie jest klimat wysokogórski o wyraźnie zaznaczonej piętrowości. Stanowi wyraźną granicę klimatyczną: na zboczach północnych panuje klimat umiarkowany ciepły (o cechach kontynentalnych), a na zboczach południowych panuje klimat podzwrotnikowy (o cechach śródziemnomorskich). Ilość opadów maleje ku wchodowi, od 3000 mm do 300-3500 mm rocznie. Powyżej wysokości 2900 do 3500 m n.p.m. występują wieczne śniegi i lodowce o powierzchni około 2 tys. km?. Ilość lodowców wyraźnie maleje w kierunku wschodnim ze wzgędu na mniejszą sumę opadów rocznych.
Sieć rzeczna jest tu gęsta, wykorzystywana do celów energetycznych oraz do uwadniania. Głównymi rzekami są: Kura, Suła, Terek i Kuma (zlewisko Morza Kaspijskiego), Rioni (uchodzi do Morza Czarnego) i Kubań (uchodzi do Morza Azowskiego). Liczne źródła mineralne.
Piętrowa strefowość roślinna: do lasów zimozielonych u podnóża, poprzez lasy liściaste i iglaste do wysokości 2000-2200 m n.p.m., kosodrzewiny i hale do wysokogórskich turni. Istnieje kilka przyjętych granic między Azją a Europą na odcinku między Morzem Czarnym i Morzem Kaspijskim. Jedna z nich zakłada, że granica biegnie szczytami Kaukazu.
Elbrus
Wysokośc : 5642m i 5621m n.p.m.
Szerokośc geograficzna: 43°21' 18'' N
Długość geograficzna: 42°26' 21'' E
Elbrus ? najwyższy szczyt Rosji i masywu górskiego Kaukazu położona w zachodniej części głównego łańcucha na terenie Kabardo - Bałkarii. Jest to stożek wygasłego wulkanu o dwóch szczytach:
? Zachodni (wyższy) ? 5642 m n.p.m.
? Wschodni ? 5621 m n.p.m.
Geologicznie, nie należy do pasma Kaukazu, lecz jest wygasłym wulkanem zbudowanym z law andezytowych, prawie w całości pokrytym lodowcami o powierzchni około 138 km? i wiecznym śniegiem (od wys. 3700-4000 m). Z tego względu jest o ok. półtora kilometra wyższy od najwyższych otaczających go szczytów. Leży na północ od głównego pasma Kaukazu.
W 1829 r. zdobyto szczyt Wschodni, a w 1874 ? szczyt Zachodni. Góra przyciąga zarówno alpinistów, jak i narciarzy (do wysokości 3800 m można wjechać kolejką linową).
Nazwa "Elbrus" pochodzi prawdopodobnie z języka perskiego. Kabardyńskie słowo ???????????? (fonetycznie "łaszcha machła") oznacza "góra światła", a bałkarskie "Mingi-Tau" - "górę tysiąca gór".
źródło: Wikipedia |