Wiosenna zawierucha 

23 marca 2009

budzi mnie intensywne stukanie deszczu w dach;
wieje wiatr, a gałęzie jeszcze nagich drzew uginają się mocno;
pada intensywny deszcz, potem oglądam gradobicie, a potem przez kilka minut trochę spada trochę śniegu, który topnieje w mgnieniu oka;
krótki spacer z parasolem w ręku pomiędzy kroplami wody jest jak wiosenny taniec, z odrobiną zarozumiałości, ba, nonszalancji nawet;
w marcu jak w garncu ? powiada stare polskie przysłowie, które materializuje się ot tak, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, a przecież krokusy już kwitną, przylaszczki przekwitają, a drzewa czekają z pąkami liści, żeby je rozwijać;
jeszcze przedwczoraj ciepełko wiosennego słońca południa rozpieszczało spragnione ciepła ciało, a tu ... raptusowata, przekorna pogoda spłatała kolejnego figla;
wobec tego zostawiam zawieruchę wiosenną za oknem i grzeję łapki przy kominku czytając z przyjemnością książkę i pijąc rooibosową herbatę z miodem...

 dorotka